Enkele voorbeelden

Ginny (overleden 2008, gesprek ná overlijden):
Het eerste wat ik zie en hoor; "ik wist het wel, zie je! Ik wist het wel!!"En een rondspringend paard.
Ze wist dat je nog een keer kontakt ging zoeken en is echt heel blij! Wat een grappig paardje is dit, zo vrolijk en lief. 'Mooi, mooi, mooi, het leven is mooi' zegt ze...Hahaha ben benieuwd of we een 'gesprek' gaan voeren of dat ik alleen haar zal horen praten ;)
Nu moet ze ook lachen maar ze is zooo blij dat het gelukt is en kan er gewoon niet over uit! Ze laat zich zien dat jij in bed ligt en zij met haar neus tegen je aanport. Ze heeft van alles geprobeerd om te laten weten dat het goed met haar ging. Eerst heeft ze een beetje verloren door haar oude wei gelopen, niet goed wetend wat te doen en moeten wennen aan de overstap. Maar nu zit ze helemaal goed in haar vel. En dat wilde ze zo graag laten weten, dat het goed met haar gaat en dat jij moet ophouden met je schuldig voelen of zorgen maken. "Was je hier ook maar" zegt ze... Nou, even nog niet hoor! Maar ze wacht op je, ze kan bijna niet wachten!
Wat een bijzondere band hebben jullie, dat komt niet veel voor. Ze leefde voor je.

Over haar oude lijf doet ze bijna een beetje schampend 'Pppf oja, nee dat was inderdaad echt op, daar was geen goed garen meer mee te spinnen' (haar woorden).
Maar ze wil helemaal niet meer praten over haar oude lijf, dat is helemaal niet belangrijk. Ze wil laten weten dat ze altijd bij je is en om je hart zweeft, ze is als de dauw in de ochtend en de bries in je haren (ze heeft wel bijzondere teksten hoor!).
Ze gaat met je mee, overal naar toe en geniet! Het is zo mooi allemaal, je moet het zien! Ze galoppeert, bokt en springt als een klein veulen en wil je alles laten zien.

Lieve Ginny, dat kan nog niet, je moet even wachten. Verschijn maar in haar dromen of wees inderdaad de wind door haar haren maar wat er aan jou kant zit kunnen wij nog niet zien, dat komt wel.
Laat haar maar weten dat jij er van geniet en dat jij het gevoel met haar deelt.
Ik ben echt ondersteboven van haar levensenergie! Die moet in haar jonge jaren echt een pittige tante zijn geweest. Ze knikt en beaamt dit.
Ik zie een meisje wat samen met haar rijdt en heel veel tijd steekt in het borstelen van haar maantop met veel liefde. Ze staat er geduldig bij en geniet van de band die er tussen hen twee is. Dan veel verdriet en een trailer, ze hinnikt, kijkt om en probeert te blijven waar ze is want ze weet dat dit afscheid niet voor even is. Het meisje huilt maar doet niets, kijkt een beetje wazig naar het tafereel.. het is een beslissing van haar ouders.
En dan zijn we weer in het heden! Even keek ze met weemoed terug en ze zegt dat ze bij dat meisje ook wel eens langs gaat. Die band is niet zoals bij jou maar ze was echt heel lief voor haar.

Ze wacht op je als een grote liefde, ze houdt van je en wil je laten weten dat je altijd goed hebt gedaan in je keuzes voor haar. Niet altijd makkelijk geweest maar wel goed. Dan kijken we naar haar moment van sterven, jouw tranen wilde ze drogen maar ze kon niet meer. Ze ligt en jij houdt haar hoofd vast, ze kijkt en wil je troosten. Geen verdriet meer, is niet nodig want ze is op een prachtige plaats en ze heeft haar moeder gezien! Oja, dat wilde ze je nog laten weten!!!! Zo leuk vond ze dat!!! (ineens is ze weer zoals we het gesprek begonnen, druk en uitgelaten)
Het is allemaal een feestje en zal een nog groter feest worden als je er bent! Dan gaat ze heeeeel hard (moest van haar echt veel 'eeeee's schrijven) met jou galopperen zonder dat jullie elkaars gewicht zullen voelen....

Dat lieve Ginny! Ze kan me bijna niet loslaten en is nog steeds druk en uitgelaten!
Je bent een bijzonder paardje met heel veel levensvreugde!
Dag!

Ik hoop dat je vanaf nu nog een beetje rustig zult slapen en niet wakker gehouden zult worden door deze storm van energie die je regelmatig zult voelen!

Reactie eigenaresse:
jeetje, ik ben er helemaal ondersteboven van... dat gepor van haar neus het 's nachts, dat klopt, ik heb dat gemerkt en gevoeld, maar ik kon het niet thuisbrengen, ik was een beetje bang!
Onvoorstelbaar dat je echt contact hebt gemaakt, ik weet het zeker, want alles klopt! Ze was een heeeeel (ook met veel e's) pittig paardje, met altijd heel veel levensenergie met die twinkeling in haar ogen, altijd even oplettend en alert.
Ik voel me inderdaad heeel erg schuldig, ik heb er niks over tegen jou gezegd omdat ik wilde weten of dat echt doorkwam.. als je zo snel beslissingen moet nemen, dan krijg je achteraf de twijfel en het schuldgevoel..
Dat komt ook omdat we een super sterke band hadden met elkaar, ze was gewoon mijn vriendinnetje, al 20 jaar..
Maar jee, je reading typeert echt hoe ze was, ik ben echt sprakeloos, wat mooi. Ik ga inderdaad beter slapen vanaf nu, dat weet ik zeker, en ik zal proberen die schuldgevoelens over de uiteindelijke beslissing aan de kant te zetten..
Wat ben ik blij dat ik jou benaderd heb voor deze reading, het heeft zo moeten zijn. Ik wil je super bedanken en ga de reading nog tig keer lezen vandaag ;0)
Vera, nogmaals bedankt, en ik vind het geweldig wat je doet!




Jildou:
Ik hoef weinig moeite te doen om kontakt te leggen, ze is er al.
Ze is enthousiast?! Leuk dat ik er ben. En begint meteen te babbelen, wat een kletskous! Ik kan haar niet steeds verstaan want het lijkt alsof ze in de wind staat te praten, woorden waaien weg. "Ja, Liesbeth had al gezegd dat je kwam, heel....." Zo gaat ze verder zonder dat ik versta van wat ze zegt. Ze ziet het niet en ik moet haar aantikken om haar aandacht weer te krijgen dat ze naar mij toepraat ipv "in de wind"

Antwoord eigenaar:
Leuk! Had haar inderdaad verteld dat je langs zou komen en dat ze met je moest praten omdat ik graag wil weten hoe en wat ze voelt. Wil zo graag haar helpen en er voor zorgen dat ze zich beterder voelt. Heb haar afgelopen 2 dagen meegenomen naar buiten. Zaterdag waaide het behoorlijk en ze was ontzettend afgeleid en fris. Ze keek zo vrolijk en allert. Maar daarna was ze moe en ik had het gevoel dat ze graag weer naar haar stal wilde. Enthousiast, ja, dat is ze echt als ze zich goed voelt.

Ineens valt het kwartje, de foto waar ik naar kijk is de foto waar ze in de hoek van de bak staat met haar hoofd afgewend, zo zie ik haar ook in het gesprek. (gek hoe dat verleden en heden weer zo verweven zijn, blijf mij ook verbazen).
Dan doe ik eerst even de bodyscan, daarom heb ik deze foto open staan:
Ik voel een vermoeiende benauwdheid, het lijkt alsof ademen moeite kost. Ik voel een hoofdpijn boven in het hoofd en spierpijn/vermoeidheid in de achterhand. Ik krijg een heel vol gevoel maar dat is de dracht, althans zo lijkt het.

Ik neem even een andere foto om te kijken wat ze te vertellen heeft:
Ik heb nu de foto van haar hoofd en de hoofdpijn komt nu veel sterker door, voorhoofd boven haar ogen.
Ja ik blijf hoofdpijn en benauwdheid voelen, dat laat ze mij nu duidelijk merken.

Antwoord eigenaar:
Verbaas me niks die hoofdpijn. Ze heeft de afgelopen tijd behoorlijk veel injecties gehad in haar hals. Denk dat het ook daar vandaan kan komen. Heb jij enig idee wat ik tegen haar hoofdpijn kan doen om het te verlichten? Zit zelf ook een beetje aan mintolie te denken, omdat het bij mij altijd wat verlicht.

Ze is een vrolijk, lief en aanhankelijk paard maar wordt door haar lichamelijke gesteldheid het niet makkelijk gemaakt. Ze heeft een enorme "will to please"en doet razend dapper haar best om hier aan te voldoen maar meer dan wat ze je nu geeft kan ze niet. Ik zeg haar dat jij dat ook niet verlangt maar graag wil dat ze beter wordt.

Antwoord eigenaar:
Dat klopt. Onze tijd komt nog wel. Ik heb geen haast en wil haar alle tijd geven om te herstellen.

En dat wil zij ook heel graag maar dat kan zij niet zelf. Haar lichamelijke kracht is niet groot genoeg voor haar en het veulen samen en ze doet er alles aan om er voor te zorgen dat ze het beide gaan redden. Ik voel een verdriet opkomen maar kan het nog niet plaatsen. Wat wil je vertellen, meis?
Ze is bang, bang dat ze het niet redt of dat haar veulen het niet redt. Ik zeg haar dat ze best bang mag zijn maar dat ze wel moet blijven vechten omdat dat er voor kan zorgen dat ze hier goed uit kan komen.

Antwoord eigenaar:
Dat vertel ik haar ook steeds. En dat ik wil knokken met haar. Ik vecht met haar mee. Heb haar vandaag gevraagd om aan te geven wanneer de bevalling begint als het zover is. Dat ze dit absoluut niet alleen moet doen, want als er ingegrepen moet worden is de kans groter dat ze het beiden overleven als ik erbij om een dierenarts in te schakelen.

Ze laat me zien dat ze veel warmte nodig heeft, ze heeft het snel koud. Dat is een plaatje wat ze me steeds laat zien, dikke dekens op, warm strobed waar ze in ligt te soezen. En rust, rust in de stal dat is waar ze behoefte aan heeft.
Ze weet dat jij je zorgen maakt en dat doet haar goed omdat ze weet dat ze afhankelijk is van jou beslissingen om haar sterker te maken.

Antwoord eigenaar:
Ze heeft een fleecedeken en een dikke deken op gekregen van me. Die dikke deken mocht ik gelukkig gebruiken van een pensionklant van, want zelf heb ik helemaal geen dekens of ze zijn te klein. Meestal is er rust in stal. Soms een wat drukkere avond, maar dat is heel kort. Dan staat ze soms stiekum mee te luisteren. Maar verder ben ik de enige die in haar stal komt of voor een poetsbeurt of om te knuffelen. Hoewel ze aan dat knuffelen niet altijd toe is. Soms ligt ze en ga ik lekker bij haar zitten.

Ik krijg steeds maar iets door over ontstekingen, het lijkt of ze een te hoog aan witte bloedlichaampjes heeft. Allemaal kleine onstekingen in haar lichaam waardoor haar lichaam konstant aan het vechten is en wat haar veel energie kost. Alsof de droes spoortjes heeft achtergelaten. Ik heb geen idee of dit kan en het is ook niet ergens op gebaseerd maar een gevoel.

Antwoord eigenaar:
Zou me niet verbazen die witte bloedlichaampjes. Maar mijn dierenarts zei dat momenteel bloedafname niet verstandig is, omdat er sowieso een ontstekingsbeeld uitkomt. Zodra ze weer opgeknapt is gaan we dat wel doen.

Ze is moe, ze was vrolijk en pittig maar ineens zakt ze in. Moe, zegt ze.
Ik bedank haar, geef haar een dikke kroel, morgen kom ik even terug om te kijken hoe het met je gaat.

Neem haar uitspraak over het "niet redden" niet te letterlijk. we zitten allemaal wel eens in een fase dat we het even niet meer zien zitten, zeker als iemand er zo open naar vraagt dan lucht het op om dit uit te spreken. Ze kan tenslotte ook niet in de toekomst kijken.

Als je nog adviezen of suggesties heb tegen die hoofdpijn of wat dan ook, dan hoor ik het graag. Misschien mag ik nog een keer contact met je zoeken als het veulen geboren is?

Antwoord eigenaar:
Onwijs bedankt iig voor dit gesprek. Ben er echt blij mee en ook dat je dit zo snel hebt willen doen voor. Betekend heel veel voor me! Mocht je ooit in de buurt zijn hier, dan ben je altijd van harte welkom hoor!