Gesprekken

Hier enkele voorbeelden van gesprekken die ik heb gevoerd met het antwoord van de eigenaar. Ik heb inmiddels tientallen geprekken gevoerd maar kan ze uiteraard niet allemaal plaatsen. Binnenkort plaats ik weer een paar nieuwe gesprekken.

Enkele voorbeelden

Ginny (overleden 2008, gesprek ná overlijden):
Het eerste wat ik zie en hoor; "ik wist het wel, zie je! Ik wist het wel!!"En een rondspringend paard.
Ze wist dat je nog een keer kontakt ging zoeken en is echt heel blij! Wat een grappig paardje is dit, zo vrolijk en lief. 'Mooi, mooi, mooi, het leven is mooi' zegt ze...Hahaha ben benieuwd of we een 'gesprek' gaan voeren of dat ik alleen haar zal horen praten ;)
Nu moet ze ook lachen maar ze is zooo blij dat het gelukt is en kan er gewoon niet over uit! Ze laat zich zien dat jij in bed ligt en zij met haar neus tegen je aanport. Ze heeft van alles geprobeerd om te laten weten dat het goed met haar ging. Eerst heeft ze een beetje verloren door haar oude wei gelopen, niet goed wetend wat te doen en moeten wennen aan de overstap. Maar nu zit ze helemaal goed in haar vel. En dat wilde ze zo graag laten weten, dat het goed met haar gaat en dat jij moet ophouden met je schuldig voelen of zorgen maken. "Was je hier ook maar" zegt ze... Nou, even nog niet hoor! Maar ze wacht op je, ze kan bijna niet wachten!
Wat een bijzondere band hebben jullie, dat komt niet veel voor. Ze leefde voor je.

Over haar oude lijf doet ze bijna een beetje schampend 'Pppf oja, nee dat was inderdaad echt op, daar was geen goed garen meer mee te spinnen' (haar woorden).
Maar ze wil helemaal niet meer praten over haar oude lijf, dat is helemaal niet belangrijk. Ze wil laten weten dat ze altijd bij je is en om je hart zweeft, ze is als de dauw in de ochtend en de bries in je haren (ze heeft wel bijzondere teksten hoor!).
Ze gaat met je mee, overal naar toe en geniet! Het is zo mooi allemaal, je moet het zien! Ze galoppeert, bokt en springt als een klein veulen en wil je alles laten zien.

Lieve Ginny, dat kan nog niet, je moet even wachten. Verschijn maar in haar dromen of wees inderdaad de wind door haar haren maar wat er aan jou kant zit kunnen wij nog niet zien, dat komt wel.
Laat haar maar weten dat jij er van geniet en dat jij het gevoel met haar deelt.
Ik ben echt ondersteboven van haar levensenergie! Die moet in haar jonge jaren echt een pittige tante zijn geweest. Ze knikt en beaamt dit.
Ik zie een meisje wat samen met haar rijdt en heel veel tijd steekt in het borstelen van haar maantop met veel liefde. Ze staat er geduldig bij en geniet van de band die er tussen hen twee is. Dan veel verdriet en een trailer, ze hinnikt, kijkt om en probeert te blijven waar ze is want ze weet dat dit afscheid niet voor even is. Het meisje huilt maar doet niets, kijkt een beetje wazig naar het tafereel.. het is een beslissing van haar ouders.
En dan zijn we weer in het heden! Even keek ze met weemoed terug en ze zegt dat ze bij dat meisje ook wel eens langs gaat. Die band is niet zoals bij jou maar ze was echt heel lief voor haar.

Ze wacht op je als een grote liefde, ze houdt van je en wil je laten weten dat je altijd goed hebt gedaan in je keuzes voor haar. Niet altijd makkelijk geweest maar wel goed. Dan kijken we naar haar moment van sterven, jouw tranen wilde ze drogen maar ze kon niet meer. Ze ligt en jij houdt haar hoofd vast, ze kijkt en wil je troosten. Geen verdriet meer, is niet nodig want ze is op een prachtige plaats en ze heeft haar moeder gezien! Oja, dat wilde ze je nog laten weten!!!! Zo leuk vond ze dat!!! (ineens is ze weer zoals we het gesprek begonnen, druk en uitgelaten)
Het is allemaal een feestje en zal een nog groter feest worden als je er bent! Dan gaat ze heeeeel hard (moest van haar echt veel 'eeeee's schrijven) met jou galopperen zonder dat jullie elkaars gewicht zullen voelen....

Dat lieve Ginny! Ze kan me bijna niet loslaten en is nog steeds druk en uitgelaten!
Je bent een bijzonder paardje met heel veel levensvreugde!
Dag!

Ik hoop dat je vanaf nu nog een beetje rustig zult slapen en niet wakker gehouden zult worden door deze storm van energie die je regelmatig zult voelen!

Reactie eigenaresse:
jeetje, ik ben er helemaal ondersteboven van... dat gepor van haar neus het 's nachts, dat klopt, ik heb dat gemerkt en gevoeld, maar ik kon het niet thuisbrengen, ik was een beetje bang!
Onvoorstelbaar dat je echt contact hebt gemaakt, ik weet het zeker, want alles klopt! Ze was een heeeeel (ook met veel e's) pittig paardje, met altijd heel veel levensenergie met die twinkeling in haar ogen, altijd even oplettend en alert.
Ik voel me inderdaad heeel erg schuldig, ik heb er niks over tegen jou gezegd omdat ik wilde weten of dat echt doorkwam.. als je zo snel beslissingen moet nemen, dan krijg je achteraf de twijfel en het schuldgevoel..
Dat komt ook omdat we een super sterke band hadden met elkaar, ze was gewoon mijn vriendinnetje, al 20 jaar..
Maar jee, je reading typeert echt hoe ze was, ik ben echt sprakeloos, wat mooi. Ik ga inderdaad beter slapen vanaf nu, dat weet ik zeker, en ik zal proberen die schuldgevoelens over de uiteindelijke beslissing aan de kant te zetten..
Wat ben ik blij dat ik jou benaderd heb voor deze reading, het heeft zo moeten zijn. Ik wil je super bedanken en ga de reading nog tig keer lezen vandaag ;0)
Vera, nogmaals bedankt, en ik vind het geweldig wat je doet!




Jildou:
Ik hoef weinig moeite te doen om kontakt te leggen, ze is er al.
Ze is enthousiast?! Leuk dat ik er ben. En begint meteen te babbelen, wat een kletskous! Ik kan haar niet steeds verstaan want het lijkt alsof ze in de wind staat te praten, woorden waaien weg. "Ja, Liesbeth had al gezegd dat je kwam, heel....." Zo gaat ze verder zonder dat ik versta van wat ze zegt. Ze ziet het niet en ik moet haar aantikken om haar aandacht weer te krijgen dat ze naar mij toepraat ipv "in de wind"

Antwoord eigenaar:
Leuk! Had haar inderdaad verteld dat je langs zou komen en dat ze met je moest praten omdat ik graag wil weten hoe en wat ze voelt. Wil zo graag haar helpen en er voor zorgen dat ze zich beterder voelt. Heb haar afgelopen 2 dagen meegenomen naar buiten. Zaterdag waaide het behoorlijk en ze was ontzettend afgeleid en fris. Ze keek zo vrolijk en allert. Maar daarna was ze moe en ik had het gevoel dat ze graag weer naar haar stal wilde. Enthousiast, ja, dat is ze echt als ze zich goed voelt.

Ineens valt het kwartje, de foto waar ik naar kijk is de foto waar ze in de hoek van de bak staat met haar hoofd afgewend, zo zie ik haar ook in het gesprek. (gek hoe dat verleden en heden weer zo verweven zijn, blijf mij ook verbazen).
Dan doe ik eerst even de bodyscan, daarom heb ik deze foto open staan:
Ik voel een vermoeiende benauwdheid, het lijkt alsof ademen moeite kost. Ik voel een hoofdpijn boven in het hoofd en spierpijn/vermoeidheid in de achterhand. Ik krijg een heel vol gevoel maar dat is de dracht, althans zo lijkt het.

Ik neem even een andere foto om te kijken wat ze te vertellen heeft:
Ik heb nu de foto van haar hoofd en de hoofdpijn komt nu veel sterker door, voorhoofd boven haar ogen.
Ja ik blijf hoofdpijn en benauwdheid voelen, dat laat ze mij nu duidelijk merken.

Antwoord eigenaar:
Verbaas me niks die hoofdpijn. Ze heeft de afgelopen tijd behoorlijk veel injecties gehad in haar hals. Denk dat het ook daar vandaan kan komen. Heb jij enig idee wat ik tegen haar hoofdpijn kan doen om het te verlichten? Zit zelf ook een beetje aan mintolie te denken, omdat het bij mij altijd wat verlicht.

Ze is een vrolijk, lief en aanhankelijk paard maar wordt door haar lichamelijke gesteldheid het niet makkelijk gemaakt. Ze heeft een enorme "will to please"en doet razend dapper haar best om hier aan te voldoen maar meer dan wat ze je nu geeft kan ze niet. Ik zeg haar dat jij dat ook niet verlangt maar graag wil dat ze beter wordt.

Antwoord eigenaar:
Dat klopt. Onze tijd komt nog wel. Ik heb geen haast en wil haar alle tijd geven om te herstellen.

En dat wil zij ook heel graag maar dat kan zij niet zelf. Haar lichamelijke kracht is niet groot genoeg voor haar en het veulen samen en ze doet er alles aan om er voor te zorgen dat ze het beide gaan redden. Ik voel een verdriet opkomen maar kan het nog niet plaatsen. Wat wil je vertellen, meis?
Ze is bang, bang dat ze het niet redt of dat haar veulen het niet redt. Ik zeg haar dat ze best bang mag zijn maar dat ze wel moet blijven vechten omdat dat er voor kan zorgen dat ze hier goed uit kan komen.

Antwoord eigenaar:
Dat vertel ik haar ook steeds. En dat ik wil knokken met haar. Ik vecht met haar mee. Heb haar vandaag gevraagd om aan te geven wanneer de bevalling begint als het zover is. Dat ze dit absoluut niet alleen moet doen, want als er ingegrepen moet worden is de kans groter dat ze het beiden overleven als ik erbij om een dierenarts in te schakelen.

Ze laat me zien dat ze veel warmte nodig heeft, ze heeft het snel koud. Dat is een plaatje wat ze me steeds laat zien, dikke dekens op, warm strobed waar ze in ligt te soezen. En rust, rust in de stal dat is waar ze behoefte aan heeft.
Ze weet dat jij je zorgen maakt en dat doet haar goed omdat ze weet dat ze afhankelijk is van jou beslissingen om haar sterker te maken.

Antwoord eigenaar:
Ze heeft een fleecedeken en een dikke deken op gekregen van me. Die dikke deken mocht ik gelukkig gebruiken van een pensionklant van, want zelf heb ik helemaal geen dekens of ze zijn te klein. Meestal is er rust in stal. Soms een wat drukkere avond, maar dat is heel kort. Dan staat ze soms stiekum mee te luisteren. Maar verder ben ik de enige die in haar stal komt of voor een poetsbeurt of om te knuffelen. Hoewel ze aan dat knuffelen niet altijd toe is. Soms ligt ze en ga ik lekker bij haar zitten.

Ik krijg steeds maar iets door over ontstekingen, het lijkt of ze een te hoog aan witte bloedlichaampjes heeft. Allemaal kleine onstekingen in haar lichaam waardoor haar lichaam konstant aan het vechten is en wat haar veel energie kost. Alsof de droes spoortjes heeft achtergelaten. Ik heb geen idee of dit kan en het is ook niet ergens op gebaseerd maar een gevoel.

Antwoord eigenaar:
Zou me niet verbazen die witte bloedlichaampjes. Maar mijn dierenarts zei dat momenteel bloedafname niet verstandig is, omdat er sowieso een ontstekingsbeeld uitkomt. Zodra ze weer opgeknapt is gaan we dat wel doen.

Ze is moe, ze was vrolijk en pittig maar ineens zakt ze in. Moe, zegt ze.
Ik bedank haar, geef haar een dikke kroel, morgen kom ik even terug om te kijken hoe het met je gaat.

Neem haar uitspraak over het "niet redden" niet te letterlijk. we zitten allemaal wel eens in een fase dat we het even niet meer zien zitten, zeker als iemand er zo open naar vraagt dan lucht het op om dit uit te spreken. Ze kan tenslotte ook niet in de toekomst kijken.

Als je nog adviezen of suggesties heb tegen die hoofdpijn of wat dan ook, dan hoor ik het graag. Misschien mag ik nog een keer contact met je zoeken als het veulen geboren is?

Antwoord eigenaar:
Onwijs bedankt iig voor dit gesprek. Ben er echt blij mee en ook dat je dit zo snel hebt willen doen voor. Betekend heel veel voor me! Mocht je ooit in de buurt zijn hier, dan ben je altijd van harte welkom hoor!

Gesprek met Figje, 4 jarige Fjordenruin :

Ik wordt meteen overspoeld met heel veel aandacht en liefde, wat een lief paardje is dit! Hij is nieuwsgierig en wil heel graag weten wat ik kom doen. Ik kom even met je praten omdat Roos graag wat vragen beantwoord wil hebben. Ja hoor! Hij is er helemaal klaar voor.

Hij verteld over de vrijheidsdressuur, hij vindt dat erg leuk maar ook erg moeilijk. Niet om te doen maar wel om te snappen wat je wilt. Hij vraagt of je van het eindresultaat wat jij voor ogen hebt een plaatje in je hoofd wil maken, dan pikt hij dat wel op en kan er misschien makkelijker iets van begrijpen. Maar het samenspel tussen jullie twee vindt hij geweldig. Hij is ook altijd enorm blij om je te zien, het is bijna of hij daar de hele dag op staat te wachten.

Inderdaad zeggen andere paarden hem niet zoveel; als ik vraag at hij een leuk paard vind/vond dan krijg ik een bruine te zien met een brede bles. Die is wel leuk en vooral niet te complex.

Als ik vraag naar zijn veulentijd dan krijg ik verwarrende beelden te zien; 1) veulen bij de moeder, het veulen is heel klein en rent met zijn moeder mee. De wereld is nog nieuw voor hem. 2) Een veulen zonder moeder die inderdaad de fles krijgt meestal van een lieve vrouw en soms van een man. Maar het gekke is dat het lijkt of Figje er naar staat te kijken en hij het zelf niet is. Ik kijk dus vanuit zijn perspectief naar dit plaatje. Kan ook zo zijn dat dit er zo uitziet omdat het een terugblik is..... Maar de fokkers waren hele lieve mensen die veel aandacht voor de dieren hebben en veel tijd in de veulen staken.

Bij de vraag over welke stal leuker is moest hij even denken.....even met een been in de vorige stal maar toen toch snel terug naar deze. Deze stal vindt hij leuker!

Ik ga nog een keer terug naar het flesverhaal want er komt meer binnen; heel veel verdriet, een veulen wat hartverscheurend hinnikt naar zijn moeder. Zijn moeder is aan , voelt als koliek, gestorven toen hij nog erg klein was. Hij heeft zich erg alleen gevoeld en vooral 's nachts was het erg zonder moeder. Maar wel lieve mensen! Dat laatste blijft hij maar herhalen, heel belangrijk geweest voor hem. Doordat hij wees was is hij niet echt geaccepteerd door de rest, ze waren een beetje jaloers op de aandacht die hij kreeg.....en hij werd veel weggejaagd door de andere moeders....Hij is blij dat hij dit verhaal aan je kan vertellen zodat je begrijpt waarom hij zo is. hij houdt echt heel veel van je en zolang jij bij hem bent hoeft er niks te veranderen. Hij hangt best behoorlijk aan je, mede door zijn verleden.

Hij laat mij een plaatje zien waarbij je met zijn hoeven bezig bent...ik snap niet zo goed wat hij bedoeld...doe je aan natural balance?Het is iedergeval belangrijk voor hem, misschien weet jij wat hij bedoeld.Over zijn gezondheid is hij duidelijk; hij voelt zich prima maar hij vraagt of je op zijn voorhoeven wilt letten, het voelt alsof hij achterover staat maar de druk zit aan de voorzijde. Let op dat hij niet hoefbevangen raakt, volgens mij heeft hij hier aanleg voor.Figje, het was leuk om je te spreken! Het is een heel fijn en gevoelig paardje die het heel leuk vindt om dingen te leren en op stap te gaan.Hij hoopt dat hij altijd bij je mag blijven, dat is heel belangrijk voor hem...

Antwoord van de eigenaar:

ik herken ten eerste alles, echt ALLES, zal het uitleggenlief en nieuwsgierig zijn gewoon de 2 woorden die fig zn karakter compleet samenvattenleuk wat je zegt over het vrijheidsdressuur, hij wil het zo graag doen inderdaad maar kijkt me soms echt aan met een moeilijk hoofd van wat wil je nou haha, soms krijg ik de plaatjes niet helder en dan gaat hij in haast elke denkbare positie hahamet het liggen is hij dus zelf begonnen want daar begon ik dus aan te denken toen hij lag te rollen, zo ook het zitten enzo, echt geweldig van hemzal proberen duidelijker het plaatje te denken en meer rust te creeeren heel fijn om te horen dat hij ook blij is als hij me ziet, ik ook als ik hem zie :-)

Wordt helemaal warm van binnen danbruin paard brede bles... onze mond valt openzn enige vriend op de wei, het paardje van mn moeder, voldoet precies aan die beschrijving, als we het over ze hebben noemen we ze ook de broers, ze staan altijd bij elkaar en de stalletjes zijn ook naast elkaar.

Het veulenverhaal... de tranen stromen me over de wangen, wat vind ik dit erg voor hem zeg... echt.. zal hem hierdoor beter begrijpen en soms juist extra steunen wanneer hij zo'n koppie trekt (ik kan niet precies uitleggen wat voor koppie) maar dan lijkt het echt of hij zoveel goed wil doen en dat het niet lukt.. of als hij uit de kudde gejaagd wordt, etc... arm dier.. echt...begrijp al zijn acties en het op mensen gerichte nu nog veel beter, hoe meer mensen eromheen hoe beter lijkt zijn mening hihi, gelukkig staat hij in een erg sociale kudde en is hij in 2,5 jaar tijd wel iets meer naar de anderen gaan trekken..

Fijn dat hij verder zo blij is bij me te zijn... dat doet me erg goed.. ik zal dr altijd voor hem proberen te zijn.. t was ook zo mooi allemaal, ik zag alleen een foto van zn hoofd en toen moest ik hem kopen... terwijl ik nooit een fjord wilde, ik zou en moest.. hij stond wel bijna in frankrijk haha maar toch maar opgehaald... zo'n heerlijk manneke, dat voelde ik meteen van die ene foto..

Geweldig dat ie je wat laat zien dat ik bezig ben met zn hoeven, ik doe geen natural balance maar ik vijl zn hoeven regelmatig bij, hij laat dus merken dat het belangrijk isdat heeft hij mij ook laten merken..ik zou 4 daagjes weg en snachts droom ik dat fig mij verteld dat ik zijn hoeven nog moet vijlen, hij liet zien dat ik dat deed en trok een heel blij hoofd dus ik sochtends extra vroeg erheen om dat te doen voor dat hij de wei op ging, normaal is ie heel druk dan maar kon nu rustig zn hoeven vijlen en daarna liep hij heel koel mee..

Ook zijn hoeven zijn echt zn zwakke punt, idd aanleg voor bevangenheid, hij staat nu op een extra kale wei en het gaat nu goed, op de vette wei liep hij gevoelig en zat hij dus tegen het bevangene aan..hij vind het ook allemaal best op deze wei en ik had ook wel het idee dat hij zelf doorhad dat dit voor een goed doel was..fijn dat hij verder gezond is, zijn we altijd druk mee, met reinigen enzo.. op dit moment heeft hij wel even een middel nog om alle troep waarvan ze bevangen kunnen worden eruit te ruimen ik hoop ook dat fig altijd bij me kan blijven, hij is echt mn schat, mn alles...mn vorige paardje heb ik in laten slapen en hij heeft me in die tijd helpen alles te verwerken en me weer aan het lachen gemaakt, het is gewoon een heerlijk dier, zo heerlijk puur ook, ontzettend bedankt.

Eclipse;

Een lekker eigenwijs geval, begroet me een beetje brutaal "wat wil je weten? "
Maar als ik vertel dat ik van Laura kom dan is het goed, hij is meer verbaasd eigenlijk. Wil zij wat weten van mij, dat is leuk!
Hij laat zich meteen als dressuurpony op een wedstrijd zien. Hij strekt heel mooi uit en doet erg zijn best. Hij kan het wel en daar is hij ook trots op.
Tijdens zo'n proefje neemt hij de leiding een beetje over, hij weet wel hoe het moet en je hoeft het hem allemaal niet meer uit te leggen.
Op de vraag hoe hij zich voelt heeft hij eigenlijk meteen een antwoord; hij voelt zich wel goed zegt hij. Alleen voel ik een soort kriebel in zijn adem die diep vanuit de longen komt. Hij zegt dat hij er geen last van heeft maar als ik doorvraag dan zegt hij dat hij soms adem te kort komt.
Maar hij wil dat niet laten merken want pijntjes zijn voor watjes. Hij is stoer en kan best wel wat hebben vindt hij.
Als ik vraag of hij gelukkig is laat hij een Fries zien, die mist hij, zegt hij. Of ik weet waar die is.... ik kan hem niet helpen. O, zegt hij teleurgesteld maar hij had eigenlijk ook geen ander antwoord verwacht.
Ik zie ook een wit pony'tje waar hij lol mee maakt, beetje stoeien maar hij is de baas.
Bij je vraag over de manier van rijden weet hij niet wat je bedoelt, het is toch niet ineens anders dan anders?
Hij vindt het leuk om op stap te gaan met de trailer, niet de rit zelf maar wel omdat hij dan op andere plekken komt. Leuk om zijn "vriendjes"te zien waar hij samen mee traint. Grappig om te zien dat ze bij elkaar staan als een stelletje oude mannen die een beetje staan te kletsen.

Jullie vullen elkaar goed aan, ook jij bent iemand zonder nonsens en niet al teveel poespas, dat vindt hij fijn. Beetje doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Jullie hebben weinig woorden nodig voor elkaar en snappen elkaar prima, het lijkt op een team wat al jaren samenwerkt. Grappig is dat hij jou eventjes laat zien terwijl je met je voet ergens opstaat, alsof je chaps aan het aanritsen bent.
Al je vragen over wat hij van jou vindt vallen een beetje samen met wat hierboven staat. Hij is een pony die aan 1 woord genoeg heeft en dat geeft hem een prettig gevoel. Geen langdradige tuttelsessies of moeilijk gedoe, gewoon aan het werk. Hij is blij dat hij dat bij jou heeft en dat jij ook niet meer van hem verlangt. Je bent kort, bondig en duidelijk. Meer wil hij ook niet.

Hij laat zichzelf zien als hij springt over een hindernis en het lijkt wel een cross. Doe je dat wel met hem? Hij vindt dat leuk. hij geeft me het gevoel dat het hem niet vaak genoeg gebeurd. Ik voel een angst bij de ruiter, ben jij dat?

We lopen samen zijn lichaam langs en blijven boven op zijn billen steken, het lijkt wel of hij last heeft van zijn rug waar de bilpartij begint dus achter je zadel en dan iets verder naar achteren. Het geeft ook een beetje een "verlammend" gevoel naar zijn achterhand. Hij vraagt of ik wil zeggen of je daar naar wil kijken, waarom dat zo is. Klopt het dat hij met zijn rechterachterbeen een korter pasje maakt dan met zijn linker? Misschien kun je daar eens naar kijken.

Ik vraag hem wat hij nog wil weten of wil zeggen...wortels, appels, zwemmen(!)....dat was het wel zo'n beetje.... Oja, en dan komt de Fries toch weer voorbij, of ik dit ook aan jou wil vragen...

Antwoord eigenaar:

Dat van die kriebel in zijn longen dat klopte ook helemaal. Hij heeft voor een 2 maand terug een maand stil gestaan i.v.m. keelonsteking. Hij heeft antibiotica gehad. Maar nu onder het rijden hoest hij nog. Hij zei daar verder niks meer over? Want ik ben toch wel van plan om het na te laten kijken door een dierenarts. En met die zwakke achterhand klopte ook. Maar ik wist niet wat hij met 'verlamming' bedoelt. Hij wil dat ik ernaar kijk??? Maar ik weet eigenlijk niet waar ik naar moet kijken. En ik zal binnenkort even met hem langs die fries gaan. Ze leeft nog wel, ze staat een eindje verderop.
Bedankt nog verder....

Ow ja over dat springen???? Dat klopt als een bus. Hij vindt springen super. Alleen doen we het niet zo vaak meer. Ook omdat er geen tijd is en ik ben inderdaad een beetje bang geworden omdat mijn hoofd een keer acherover geklapt is boven een sprong. Daardoor was het licht even uit bij mij en durf ik niet meer zo hoog te springen.